تبلیغات

مدرسه مهر

اسلاید شو

چهارشنبه 25 بهمن 1396 05:03 ق.ظ




 احترام گذاشتن به دیگران نشانه عظمت وبزرگی:

هر انسانی برای خود احترامی قائل است . زمانی كه به عقاید ،كارها وسلیقه های افراد در حد ومحدوده خودشان احترام بگذاریم وسعی نكنیم همیشه در پی رد كردن آنها برآییم دیگران ما را به رسمیت می شناسند چرا كه مردم عادتا با كسی كه به آنان احترام بگذارندونسبت به ایشان ابرازتوجه وقدردانی كنندانس والفت می گیرندپس برای جلب مردم آنچه می خواهند باید به آنان بخشید . بدیهی است كه مردم برای دوستی ورزیدن با افراد مال و منزل نمی خواهند بلكه صرفاً خواهان احترام و بزرگداشت خود از سوی آنان می باشند . چرا كه مردم خود را دوست دارند و هر كس برای خودش جهانی دارد مملو از آراء وعقاید و نظرات متعددی كه همین عقاید انسانها رااز هم جدا می كند و دنیای هر فردی برای خودش محترم است پس كسی كه به آنان احترم بگذارد و به عقاید آنان توجه نماید . دوست می دارند وكسانی را كه عقاید آنان را نادیده گرفته و به شخصیت آنان احترام نمی گذارند نزد آنان هیچ محبوبیتی ندارد .

ممكن است بپرسید چگونه به مردم احترام بگذاریم ؟ چگونه نشان دهیم كه به آنان توجه داریم ؟

جواب اینكه همان طور كه بیان شد هر انسانی دارای خصلت یا رفتار و با عقیده و بعدی است كه شایسته ستایش و تمجید است وظیفه ماست كه این جنبه های خوب را بیابیم و او را به سبب داشتن آنها تمجید نماییم . و اگر هم قصد داریم به رد و اصلاح رفتار و افكار كسی بپردازیم باید از راه مناسبی استفاده كنیم . درابتدا باید به جنبه های شخصیتی طرف مقابل تا حدودی آگاه شویم ظرفیت او را بسنجیم و آرام آرام او را به اشتباهی آگاه سازیم و در صورت نیاز راه مناسب را به او پیشنهاد كنیم . در اینجاست كه او را از قصد و نیت نوعدوستی خود آگاه كرده و خود را برای محبوبیت آماده می كنیم .

منبع:http://et3393.blogfa.com



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

نویسنده: علی رهنی محبوب | آخرین ویرایش:سه شنبه 24 بهمن 1396 | نظرات()

دوشنبه 23 بهمن 1396 06:35 ق.ظ


پرهیز از قهقهه

خنده، از جلوه های شادی و سرور آدمی است و جسم و روح انسان از آن جلا می یابد. چهره های شاد و خندان، زیباتر از چهره های گرفته و خشمگین است. در عین حال، صدای خنده نباید بلند باشد، به ویژه میان جمع و نیز در حضور بزرگان. خطبه 193 نهج البلاغه، به گوش همه دوستداران علی علیه السلامآشناست؛ خطبه ای که در آن، حضرت ویژگی های پارسایان را برمی شمرد. امام در این خطبه در اوصاف پرهیزکاران می فرماید: «فَالْمُتَّقُونَ... وَ اِنْ ضَحِک لَمْ یعْلُ صَوْتُهُ؛ پرهیزکاران اگر بخندند، صدایشان به قهقهه بلند نمی شود».

در سیره و اخلاق پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله، معصومین علیهم السلام و بزرگان دین آمده است که هرگز بلند نمی خندیدند و خنده آنان، همواره آرام و همراه با تبسم بود.


پیام متن:

خنده ای که با قهقهه نباشد، به ادب نزدیک تر است.



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

نویسنده: علی رهنی محبوب | آخرین ویرایش:یکشنبه 22 بهمن 1396 | نظرات()

یکشنبه 22 بهمن 1396 06:57 ق.ظ







نوع مطلب : مناسبت ها،
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

نویسنده: علی رهنی محبوب | آخرین ویرایش:یکشنبه 20 اسفند 1396 | نظرات()

شنبه 14 بهمن 1396 08:06 ق.ظ





نوع مطلب : مناسبت ها،
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

نویسنده: علی رهنی محبوب | آخرین ویرایش:یکشنبه 20 اسفند 1396 | نظرات()

پنجشنبه 12 بهمن 1396 06:47 ق.ظ



نوع مطلب : مناسبت ها،
برچسب ها : #دهه فاطمیه،
لینک های مرتبط :

نویسنده: علی رهنی محبوب | آخرین ویرایش:یکشنبه 20 اسفند 1396 | نظرات()

سه شنبه 10 بهمن 1396 06:13 ق.ظ


پرهیز از صدای بلند

در قرآن مجید آمده است:

یا اَیها الَّذینَ آمَنُوا لاتَرْفَعُوا اَصْواتَکمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِی وَ لاتَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کجَهْرِ بَعْضِکمْ لِبَعضٍ اَنْ تَحْبَطَ اَعْمالُکمْ وَ اَنْتُمْ لاتَشْعُرُونَ. (حجرات: 2)

ای مؤمنان، صدای خود را از صدای پیامبر بلندتر مسازید و در سخن گفتن با او، مانند بلند حرف زدنتان با یکدیگر، بلند حرف مزنید. مبادا که اعمالتان تباه شود و آگاه نباشید.

با صدای بلند حرف زدن، یکی از آداب نکوهیده زمان جاهلیت بود. پس خداوند با نزول این آیه، مردم را به سخن گفتن با صدای آهسته و فرو نشاندن صدا فرا می خواند. صدای آرام، همواره دل پذیر، ملایم و خوشایند است و با فطرت آدمیان نیز سازگاری بیشتری دارد. امام سجاد علیه السلام در آداب صحبت و معاشرت چنین می فرماید: «حق کسی که تو را تعلیم و تربیت می دهد، این است که صدایت را از صدای او بالاتر نبری».1

همچنین ندا کردن دیگران با صدای بلند، نشانه بی احترامی و بی ادبی به انسان هاست و قرآن کریم نیز با غیرعاقلانه خواندن این گونه خطاب ها می فرماید:

اِن الَّذینَ ینادُونَک مِنْ وَراءِ الْحُجُراتِ اَکثَرُهُم لایعْقِلُونَ. (حجرات: 4)

به راستی کسانی که تو را از پشت حجره ها بلند صدا می زنند، بیشترشان نمی فهمند.

گرچه در ندا کردن، رعایت احترام همه مردم لازم است، برخی از آنها نسبت به این احترام سزاوارترند و بزرگداشت آنان بیش از دیگران واجب است، از آن جمله اند پدر و مادر انسان، مسلمانان و بزرگان دین و مذهب.

پیام متن:

خداوند در قرآن، همه مردم را به پرهیز کردن از صدای بلند به ویژه در برابر بزرگان و بزرگ تر از خود، سفارش می دهد و آن را از نمونه های ادب می شمارد.



نوع مطلب : نشان های ادب در گفتار،
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

نویسنده: علی رهنی محبوب | آخرین ویرایش:دوشنبه 9 بهمن 1396 | نظرات()


تعداد کل صفحات : 17 --> ... | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | ... |